तू आणि मी मिळून पाही |
अशक्य असे काहीही नाही |
देतो मुक्तकंठे ग्वाही |
राजाधिराज अनिरुद्ध |

सद्गुरु बापूंच्या चरणापाशी येऊन मला २-३ वर्षे झाली. माझी पत्नी मृण्मयी (पूर्वाश्रमीची रेश्मा कांदळकर) तिच्या माहेरी सर्वजण बापूमय झालेले. त्यामुळे लग्नानंतर त्यांच्याकडून बापूंविषयी इतके ऐकले की मन आपोआप बापूंकडे ओढ घेवू लागले आणि हळूहळू बापू आमच्या आयुष्याचा, सुख दुःखांचा हिस्सा बनले. आम्हीही बापूमय झालो. बापूंचे पावलोपावली आम्हाला अनुभव येऊ लागले. पण हा एक अनुभव असा आहे की बापूंचे आम्ही जन्मोजन्मींचे ऋणी झालो.

-  अभिजित मयेकर, कांदिवली

तुम्ही धावा रे सत्वर | बापू उभाची तत्पर |

या वचनाची  प्रचिती  येते  तेव्हा .........

मी हतबल झालो होतो. पण त्याच क्षणी मला बापूंची आठवण झाली. काय करावे या विमनस्क मनःस्थितीत असतांना माझा देव माझ्यासाठी धावला. माझ्या बापूंची कृपा झाली नसती तर?

-  श्री आशिश कात्रेकर, कॅलीफोर्निया

प.पू. बापूंच्या चरणी माझा निर्धार पक्का असेल तर कठीण परिस्थितीतही तो सेवा करुन घेतोच. जसा माझा भाव तसाच माझा अनुभव याची प्रचिती येते तेंव्हा ...

- आशा नवले, जुईनगर

माझी मुलगी प्रणाली शेखर देशपांडे ही फॅशन डिझाइनिंगच्या कोर्ससाठी लंडनला जायला निघाली होती. तो दिवस होता ९ सप्टेंबर २००९. रात्री २.२०ची तिची फ्लाइट होती. तिथे गेल्यावर मिस्टरांच्या ओळखीने त्यांच्या एका मित्राच्या घरी तिला राहायचे होते आणि मग तेथून तो मित्र तिला तिच्या युनिर्व्हसिटीच्या जवळच जागा बघून देईल असे ठरले होते. आता २.२०ची फ्लाइट म्हटल्यावर १०.३० पर्यंत घरून निघायला हवे होते. ‘लास्ट-मिनिट पॅकिंग’ चालू होते. घरी आलेल्या मित्रमैत्रिणींचा गोंधळ चालूच होता, त्याचबरोबर फोनही चालू होते.

त्यातच अचानक लंडनहून फोन आला की तिथे गेल्यावर मिस्टरांच्या ज्या मित्राच्या घरी प्रणाली उतरणार होती, तो मित्र आणि त्यांचे संपूर्ण कुटुंब काही कामानिमित्त बर्मिंगहॅमला निघून गेले. हे ऐकल्यावर माझ्या पायाखालची जमीन सरकली. 

- नीता देशपांडे